Hoofdstuk 4 - Buddy wordt een held

29-09-2019

Zo zitten Pom, Rana en Sem lange tijd op de mooie plek langs het meer, samen met hun nieuwe vriend Buddy de Beer. Pom en Sem vertellen Buddy alles over de Heuvel en haar bewoners. Rana helpt hierbij op zijn manier, door af en toe pijlsnel een duik te nemen in het water en terug te komen met een voorwerp, iets lekkers of zelfs een paar bewoners die zich graag aan Buddy voor willen stellen. Net als de zon bijna onder is gegaan en de heuvel en het meer omgeven zijn door roze en oranje kleuren, horen de vrienden een harde plons en een angstig gilletje. 

Buddy twijfelt geen moment en springt in het water. Beren zijn van nature geweldige zwemmers en hebben een ongelofelijk goede neus. In een oogwenk is hij verdwenen. Gespannen wachten de drie vrienden op de kant een tijdje de gebeurtenissen af. Als Buddy niet meteen terugkomt besluiten ze poolshoogte te gaan nemen. Ze lopen zo snel ze kunnen naar de waterval, waar ze Buddy aantreffen in een benarde positie. Hij hangt daar precies op het punt waar het water met flinke kracht naar beneden het meer in stort. In zijn ene arm houdt hij het bewusteloze lijfje van een klein olifantje vast. Met zijn andere arm klampt hij zich vast aan een overhangende tak. "Vrienden, help! Dit ga ik niet lang volhouden. Alsjeblieft, doe iets!" Het water gutst en kolkt om hem en de kleine bewegingloze drenkeling heen. En tegen de wilde stroming en de kou van het water is Buddy's berenkracht waarschijnlijk niet lang opgewassen.

Pom, die niet goed kan zien wat er allemaal aan de hand is, maar de angst in Buddy's stem duidelijk hoort, neemt razendsnel actie. "Rana, ga op zoek naar een touw! En Sem, zoek moeder Olifant en breng haar zo snel mogelijk hier! ". Onmiddellijk doen de vrienden wat er van hen wordt gevraagd. Sem zwaait aan zijn lange apenarmen de bomen in en verdwijnt in het bos. Rana duikt het water in. Pom blijft intussen achter om Buddy moed in te praten. "Hou vol, Buddy, hou vol! Hulp is onderweg! Niet loslaten hoor! Nog eventjes!". Intussen zwemt Rana zo snel hij kan naar de plek, waar vissers een tijdje terug één van hun netten in het water hebben achtergelaten. De touwen van dit visnet kan hij goed gebruiken. Zodra hij er is aangekomen neemt hij een diepe duik. Kikkers kunnen lang onder water blijven en met hun speciale kikkerogen, kunnen ze in het water heel goed zien, zelfs in schemerlicht. Al snel heeft Rana het oude visnet gevonden en met een lang touw in zijn bek zwemt hij met lange slagen terug naar de waterval. Daar klimt hij uit het water en loopt met het touw nog in zijn bek over de overhangende tak naar Buddy toe. Snel bindt hij een uiteinde van het touw om de pols van Buddy en het andere uiteinde knoopt hij om de tak. "Dank je wel, kleine stille vriend!" roept Buddy, die voelt dat hij nu een extra steuntje heeft gekregen. "Dit zal helpen het nog even vol te houden." Rana gaat bij Pom zitten, die nog steeds zijn best doet om Buddy de moed niet te laten verliezen, en slaat een lange kikkerarm om hem heen. Als snel komt ook Sem terug met moeder Olifant die, als ze van de schrik bekomen is, met gemak Buddy en het baby olifantje met haar lange slurf op de kant trekt. "Stop haar maar snel warm in bed", zegt Buddy rillend tegen moeder Olifant. Morgenochtend kom ik bij haar kijken. Dat doet moeder Olifant. "Buddy, je bent een held! Je hebt vandaag niet alleen een nieuwe plek gevonden om te wonen, maar je heb ook nog een leven gered", zegt Pom, "Maar ook jij moet nu gaan uitrusten en je vacht laten drogen. Kom, we zoeken samen een plek voor de nacht." En zo gezegd zo gedaan. De vier vrienden vinden onder aan de waterval een kleine warme grot, waar ze dicht bij elkaar, luisterend naar het rustgevende geluid van het stromende water, al snel in een diepe slaap vallen.