Hoofdstuk 10 - Feest!

22-10-2019

"Wat zullen we nu krijgen?", denkt Sluw en hij tuurt in de richting van het bos. Sluw is eraan gewend om alleen te zijn. Er is vrijwel nooit iemand die zich bij hem in de buurt waagt en zo wil hij dat ook houden. Een heerser staat nu eenmaal boven het volk en niet er tussen in, vind hij. Maar nu lijkt het er toch op dat hij bezoek krijgt. Met een paar machtige slagen van zijn vleugels stijgt hij op van zijn nest om poolshoogte te gaan nemen. Boven de rand van het bos blijft hij in cirkels rondzweven om te ontdekken wie de ongewenste bezoeker is. Waarschuwend laat hij een paar keer zijn schelle schreeuw horen. Het is natuurlijk Sem, die zich gevaarlijk dicht in de buurt van het haviksnest heeft gewaagd. Hij is bezig zijn tas vol te stoppen met amandelen als hij wordt opgeschrikt door de schelle kreten van Sluw. "Oei", denkt hij, "daar zul je die valse vogel hebben. Ik moet me gauw verstoppen." Maar Sluw heeft Sem al gezien. Hij neemt een duikvlucht, zoals alleen haviken dat kunnen. Hij suist met opengesperde klauwen op Sem af. In zijn vlucht grijpt hij de tas vol met amandelen uit de handen van Sem en vliegt ermee naar zijn nest. Met een gemene lach roept hij nog: "als je ze wilt hebben kom ze dan maar halen". Sem blijft geschrokken en beteuterd achter. Zonder de tas kan hij de amandelen niet meenemen. Er zit voor hem niets anders op dat met lege handen naar huis te gaan. Thuis aangekomen vertelt hij met tranen in zijn ogen aan zijn vrienden wat hem is overkomen. Hij is ontroostbaar over zoveel valsheid. Zijn vrienden zijn het erover eens dat dit weer een hele gemene streek is van Sluw. De zoveelste. "Iemand zou hem eens een lesje moeten leren." meent Pom, "maar wie is er zo moedig om dit te doen?". Een tijdje zitten de vrienden stil en peinzend bij elkaar. Dan zegt Buddy: "Ik denk dat ik eens een praatje ga maken met Sluw". "Zou je dat nou wel doen, Buddy", zegt Pom angstig, "ik heb het idee dat hij jou niet zo aardig vindt." "Daarom juist!" zegt Buddy met een knipoog, "hij weet vast gewoon niet hoe leuk ik ben." "Oke, maar dan ik ga met je mee!", zegt Pom. "Willen jullie mijn tasje lenen?", vraagt Babs. Maar Buddy en Pom slaan dit voorstel vriendelijk af. En zo gaan de twee vrienden op weg naar de kale plek achter het bos. Het is een flinke wandeling. Pom is op Buddy's schouder gaan zitten. Hij moet zich goed vasthouden als Buddy onderweg af en toe bukt om een mooie bloem te plukken of een vlinder te bekijken. Na een tijdje komen ze aan bij de rand van het bos en zien de de kale boom met in de top het nest van Sluw. Met hun handen boven hun ogen, ter bescherming tegen het felle zonlicht, turen Buddy en Pom naar het nest. Daar zien ze inderdaad het silhouet van een grote roofvogel. Zijn kop ligt op zijn veren. Hij doet een dutje. Buddy, met Pom op zijn schouder, klimt behendig in de boom. Daar biedt hij de door hem onderweg geplukte bos  bloemen aan aan een verbaasde Sluw. "Sluw, deze zijn voor jou. Ik wil ze eerlijk ruilen voor de tas met amandelen van Sem. En verder wil ik je laten weten dat ik helemaal niet de baas wil zijn op de Heuvel. Als jij dat wel wilt vind ik dat prima. Ik ben blij met mijn nieuwe woonplaats en vrienden. En dat is voor mij genoeg. Jij hebt veel meer overzicht en ervaring in heerser zijn dan ik. Ik hoop dat je toch nog mijn vriend wilt worden en je bent van harte uitgenodigd op het feest." Sluw, die nog net niet van zijn nest valt van verbazing weet niet wat hij moet zeggen. "Deze neem ik mee hoor", zegt Buddy. Hij pakt de tas van Sem uit een hoek van het nest en nadat hij Sluw gedag heeft gezegd, klimt hij weer naar beneden. Daar aangekomen is hij even Pom kwijt. Die is echter in de nekharen van Buddy weggekropen van angst, maar komt nu voorzichtig weer te voorschijn. Samen gaan ze opgelucht en vrolijk kletsend weer op weg naar huis. Ze geven onderweg de tas af bij Sem, die natuurlijk dolblij is en meteen aan de slag gaat met zijn taart. 

Het feest wordt een enorm succes. Tot in de vroege uurtjes wordt er muziek gemaakt, gedanst en gelachen. De dieren genieten van alle heerlijke gerechten en roepen uiteindelijk Sem uit als grote winnaar. Sem mag plaatsnemen op het podium van waterlelie bladeren in het meer. Hij glimt van trots. Alle dieren klappen in hun handen en juichen hem toe. 

Maar dan ineens klinkt er een schelle schreeuw en vanuit het niets landt Sluw naast Sem op het podium. Alle dieren houden geschrokken op met klappen juichen. Het wordt muisstil. Dan geeft Sluw Sem een zak en zegt zachtjes: "Eén hiervan elke ochtend bij het ontbijt en je haar zal weer gaan groeien. Heb deze tip van mijn neef de Gier. Die tobt ook met kaalheid." Daarna stijgt hij weer op, roept: "veel plezier allemaal!" en verdwijnt in het donker iedereen stomverbaasd achterlatend. Dan geeft Buddy Pom een dikke duim en een knipoog. "Zie je nu wel, hij vindt ons al een stuk aardiger.", zegt hij zachtjes.  Sem, nog steeds op het podium, kijkt verbaasd in de zak. Er zitten vijgen in, die Sluw speciaal voor hem heeft geplukt in de hoge vijgenbomen ver weg op de Heuvel. Apen zijn daar dol op en ze zijn daarbij ook nog eens heel gezond. Onder groot gejuich verlaat Sem het podium. De dieren roepen: "Hoera voor Sem!!" en "Succes hoor Sem, we duimen voor je!". Dan verschijnt op het podium kleine Naya in haar schitterende bloemenjurk. En bij het licht van de vuurvliegjes geeft zij een prachtig concert. Iedereen luistert ademloos. Iedereen is blij vanavond. En zo hoort het ook op een zomerfeest.