Hoofdstuk 13 - Bijzonder herfstbezoek

04-10-2020

En dan breekt de herfst aan op de Heuvel. De zon laat zich steeds minder lang zien overdag. Soms steekt de wind op en blaast zware donkere regenwolken over het meer. Grote regendruppels kletteren dan neer in het water en jagen de mooie regenboog op de vlucht. Die verschijnt schuchter pas weer als het zonnetje met veel moeite na zo'n bui doorbreekt. De bomen verwisselen hun groene kleur voor prachtige warme rood, oranje en bruine tinten. De dieren van de Heuvel maken zich in dit jaargetijde op voor de winter. Huizen worden warm ingericht en voorraden worden aangelegd. En omdat de bewoners van de Heuvel nog steeds op hun hoede zijn voor de gemenerikjes is het stiller dan normaal buiten in het bos en rondom het meer. Maar op een dag wordt de stilte verbroken door vreemde geluiden. Steeds meer bewoners horen het en spitsen hun oren. Dof gestamp en gestommel afgewisseld met veel gesnuffel en een laag grommend geluid, dat is wat zich langzaam door het bos richting het meer beweegt. Ook TumTum hoort het. Hij was net, na zijn woon- en slaapkamertje een grote schoonmaakbeurt te hebben gegeven, in zijn schommelstoel gaan zitten voor een middagdutje. Nieuwgierig geworden luistert hij voorzichtig door een kiertje van zijn deur nog eens goed. Hij tuurt door zijn bril naar buiten en doet z'n best om te zien wie er daar toch zo druk en luidruchtig in de weer is. Dan ontwaart hij een lichte wollige gestalte die langzaam al snuffelend voorbij stommelt. Telkens blijft het dier even staan en kauwt een tijdje luidruchtig, waarna het zachtjes goedkeurend gromt. Daarna loopt het al snuffelend weer verder. "Hmmm" denkt TumTum, "dit dier ken ik niet. En alhoewel het volgens mij niet meteen gevaarlijk lijkt ga ik toch Sem maar eens bellen met mijn kokosnotentelefoon. Misschien kan hij vanuit de bomen eens een kijkje gaan nemen." Sem doet meteen wat zijn vriendje hem vraagt en kort daarna belt hij TumTum terug. "Het is een schaap, TumTum", zegt Sem een beetje verbaasd. "Ze is aan het grazen. Ik heb geprobeerd haar te roepen en een praatje met haar te maken, maar ze reageert helemaal nergens op. Het lijkt erop alsof ze me niet hoort." TumTum bedankt Sem voor zijn hulp en gaat weer in zijn schommelstoel zitten om na te denken

Schapen wonen hier niet in de buurt voor zover TumTum weet. Het dier moet verdwaald zijn en de kudde zijn kwijtgeraakt. En daarom heeft het misschien hulp nodig. Dan wordt er zachtjes op de deur geklopt. Het is Rana de kikker. Hij wenkt TumTum om met hem mee te gaan en samen gaan ze naar buiten. Daarna gaat Rana er meteen met grote sprongen vandoor en TumTum kan hem maar met moeite bijhouden. Na een tijdje komen ze aan bij het schaap dat inmiddels het meer bijna heeft bereikt en daar op haar gemakje staat te herkauwen op het malse gras dat er groeit. Rana wijst naar het schaap. Daarna schrijft hij in het zand: "Dit is Sissy, ze is slechthorend". "Aha!", denkt TumTum, "daarom reageerde ze natuurlijk niet op Sem eerder vandaag. Dan ziet hij dat Rana en Sissy druk met elkaar in gesprek gaan. Ze doen dit door middel van gebarentaal. Rana is hier erg goed in, hij kan zelf immers niet praten. Het gesprek duurt een tijdje en af en toe schieten ze samen hartelijk in de lach. TumTum kijkt een poosje geamuseerd toe en ziet dat Rana het heerlijk vindt dat hij eindelijk iemand heeft gevonden met wie hij uitgebreid kan "kletsen". "Toch zou het ook fijn zijn", peinst TumTum, "als ik Sissy wat vragen zou kunnen stellen. Ik ben namelijk wel benieuwd wie ze is, waar ze vandaan komt en of ze hulp nodig heeft". Daarom knijpt hij er zachtjes tussenuit om Buddy om raad te gaan vragen. Als TumTum even later samen met Buddy terugkomt, zijn de twee nog steeds in gesprek en hebben ze niet eens gemerkt dat hij weggeweest is. Sissy maakt een sprongetje van schrik als Buddy de grote beer ineens voor haar staat. Rana kan haar nog maar net tegenhouden om er vandoor te gaan. Maar hij stelt haar snel gerust en vertelt haar dat Buddy een goede vriend en dokter is. Buddy steekt zijn grote poot op als begroeting en vervolgens geef hij Sissy een opgerold bananenblad. Hij gebaart dat ze dit in haar oor moet steken. Een beetje verbaasd volgt ze zijn aanwijzingen op. Het blad doet in het oor van Sissy dienst als trechter en zorgt er zo voor dat geluiden worden versterkt en beter worden opgevangen. Het vormt dus een heus gehoorapparaat. Even staat Sissy verbaasd te luisteren. Maar dan doet ze haar mond open en zegt ze onwennig en een beetje schor "Het werkt! Ik kan jullie horen!". En dan is, zoals je zult begrijpen, het hek van de dam. Allemaal beginnen ze tegelijkertijd tegen elkaar te praten en elkaar vragen stellen. Om te voorkomen dat het een rommeltje wordt neemt TumTum Sissy en Rana eerst mee naar huis en gaat Buddy op pad om via de megafoon alle bewoners van de Heuvel op de hoogte te stellen van de aankomst van de nieuwe bijzondere bezoekster.