Hoofdstuk 5 - Het bezoek aan Huize Olifant

29-09-2019

De vrienden worden de volgende dag wakker van Victor vleermuis, die terugkomt van zijn nachtelijke speurtocht op zoek naar eten. Hij neemt zijn slaapplaats aan het plafond van de grot in en ondersteboven hangend vouwt hij zijn grote vleugels om zijn lijf heen. "Truste", bromt hij nog naar onze vrienden voordat hij in slaap valt. "Laten we hem maar met rust laten", fluistert Pom. De vier vrienden nemen buiten in het meer een verfrissend bad en genieten daarna in de ochtendzon van hun ontbijt. Daarna gaan ze op weg naar huize Olifant. Moeder Olifant doet open. Ze is blij hen te zien en gaat hen voor naar de slaapkamer van haar dochtertje Naya. Naya ligt nog te slapen. Ze is nog maar klein en voor een olifantje best magertjes. Moeder Olifant vertelt dat Naya met eten veel problemen heeft. Moeder geeft haar voedzame olifantenmelk, die Naya graag lust, maar die ze met haar slurfje maar heel moeilijk en in kleine slokjes naar binnen krijgt. Moeder vermoedt dat de spieren in haar slurf nog niet helemaal goed werken , maar hoopt dat ze hier overheen zal groeien. Nu is Naya eigenlijk wat te mager en valt doordat ze niet voldoende eet af en toe flauw tijdens het spelen. Dit gebeurde ook gisteravond, waarna ze in het water terecht kwam. Gelukkig waren Buddy en zijn vrienden in de buurt om haar te redden. Om de helden te bedanken heeft moeder Olifant 's vanmorgen vroeg al een heerlijke beukennootjestaart gebakken en geeft hen nu ieder een groot stuk hiervan. Ook krijgen ze een glaasje heerlijke zoete honinglimonade. De vrienden smullen ervan. Daarna zegt Buddy: "Mevrouw Olifant, ik denk dat ik wel een oplossing weet voor het eetprobleem van Naya. Ik moet hiervoor even weg, maar ik ben zo weer terug". Even later staat Buddy weer voor de deur van Huize Olifant met een lange holle bloemenstengel onder zijn arm. Terwijl Naya nog slaapt stopt Buddy de stengel zachtjes in de slurf van Naya. Als ze wakker wordt is ze even verbaasd over dat zachte groene langwerpige ding in haar slurf. Maar als moeder haar een grote beker warme olifantenmelk brengt merkt ze dat ze hierdoor de melk heel gemakkelijk naar binnen kan zuigen. Met haar buikje vol valt ze nog een tijdje heerlijk in slaap. Moeder Olifant weet niet hoe ze het heeft. Ze schudt Buddy wel 3x zijn grote berenpoot en bedankt hem hartelijk voor zijn hulp. Als ze moeder Olifant hebben beloofd om in de avond bij haar en Naya terug te komen voor het avondeten, gaan de vrienden weer verder op pad.

Ze wandelen langzaam terug door het bos richting het meer. Onderweg staan ze even stil voor een praatje met meneer Eekhoorn, die vertelt net vader te zijn geworden van een tweeling. "Die twee bengels eten me wel de oren van het hoofd hoor ", zucht hij met zijn armen vol beukennootjes. "Dit hier is slechts hun ontbijt. Komen jullie snel een keer kijken?" En weg is hij weer.  Een eindje verderop is een open plek in het bos. Hier staan prachtige grote gele bloemen en Buddy roept verrukt: "Ooooooh, kijk toch eens, Hoge Hoed bloemen, een heel veld vol! Zijn ze niet prachtig?

Zeg Sem, is dat niet iets voor jou?" Hij plukt één van de grotere bloemen af en zet deze ondersteboven op het hoofd van Sem. Op het gezicht van het aapje ontstaat, als hij bekomen is van de schrik, een glimlach van oor tot oor. De bloem bedekt de kale plek op zijn koppie, beschermt hem tegen de zon en geeft hem ook nog eens een trendy uiterlijk. De vrienden geven hem een hartelijk applaus als hij een vreugdedansje maakt van pure blijdschap en opluchting. "Mooi hoor, Sem!" roepen ze in koor en "Staat je goed! Nooit meer afdoen!" Als de vrienden verder op weg gaan naar het meer, loopt Sem, zo trots als een aap, voorop en zingt:

Met apen kun je lachen, met apen heb je pret
Een aap voor in de keuken, een aap voor in je bed
Met apen kun je lachen, met apen heb je gein
Een aap voor in je kamer, een aap voor in de trein

(Ernst & Bobbie)

Pom glimlacht en denkt: "Gelukkig, we hebben de oude Sem weer terug, maar wel met een nieuwe hoed."